- Ne var, yine mi konuşmak istiyorsun?
- Evet.
- Peki, ne konuda konuşalım?
- Ölüm! Evet ölüm, daha daraltılmış anlamıyla canlıların veya daha da daraltırsak insanın ölümü.
- Korkuyorsun galiba, lafını bile etmek istemiyorsun anlaşılan. Ama yine de konuşalım diyorsun.. Ne diye korkarsın ki ölümden anlamam ki. Savaşçının biri şöyle demiş “Ölüm bana geldiğinde ben orada olamayacağım, şu anda da ölüm bana gelmiş değilken ne anlamsız bir şey ölümden korkmak.” Aslında ölümden korkmanın temel sebebi ölümü düşünmemek, ölümsüzmüş gibi yaşamak. Dolayısıyla da her bulduğuna yapışmak, onun esriri olmak, bağlanmak. Özgür insanlar ölümden korkmazlar. Özgürlük, herhangi birşeye bağlanmadan o şeyi dolaysızca ve doyasıya yaşamaktır. Kaybettiğinde ya da yenildiğinde üzülmemek, kendi kendine yetebilmektir ama kendi kendine yaşamak zorunda olmamaktır. Tabuları ve önyargıları olmamaktır ve akışkan ve uyumlu olmaktır ama kabullenmek zorunda olmadan.. Geçmişi düşünüp üzülerek ya da gelecekten kaygı duyarak insan özgürleşemez. Özgürlük argo tabiri ile “tecavüz kaçınılmaz ise zevk almaya bakmaktır.” Serseri gibi yaşamak değil, planlı ve bilinçli bir şekilde Şimdi’yi yaşamaktır ve yaşadığının farkında olmaktır. Ölümü kabullenmektir, onunla dost olmaktır ve onun birgün seni mutlaka bulacağını unutmamaktır, savaşçı gibi yaşamaktır.

Başkalarının ölümü diyeceksin, onlara üzülürüm diyeceksin bana.. Başkaları öldüğü için üzülmek de ne demek? Neye inanıyorsun ki sen. Semavi denilen dinlerden birine mi? O zaman “vah zavallı cehennemlikti, gitti güzelim vücudu cehennemde yanacak.” diye mi üzülmektesin? Yazık o zaman ölene, ne diyeyim. Bencilliktir ölümün ardında yatan gözyaşları. Onu bir daha göremeyeceğini bilerek kendi için ağlamaktır.

Biliyorum, söylemesi kolay yaşaması zor. Hadi, görüşürüz..

Bloglar arası seyahatimde teknodergi.org‘a uğradığımda bahsedildiğini gördüğüm bir siteye değineceğim. Web dünyasında fikir üretmek gittikçe zorlaşıyor ve birbirinin kopyası siteler ortalıkta cirit atıyor. Şimdi bahsedeceğim site DeletedImages. Her ne kadar faydası tartışılabilirse de, ilginç ve öncü olması açısından bahse değer. Bu site dijital olarak çekilen hatalı fotoğraflarınızı yayınlıyor. Kendi deyimiyle DeletedImages, net olmayan, hareket nedeniyle flulaşmış, bulanık ve yanlış fokuslanmış fotoğraflarınızı makinanızdan silmeden önce sizden tüm dünya ile paylaşmanız adına kendilerine göndermenizi istiyor. Galerisinde ilginç fotoğraflara rastlayabiliyorsunuz, bakmakta fayda var. Bir de yeni fotoğrafa başlayacak olanlara “ahanda işte böyle fotoğraflar çekmiyecen” demek için işe yarar bir kaynak. Tekrar kendi deyimiyle Sanatın Çöplüğü. Burada yayınlanmasını istediğiniz fotoğrafınızı buraya email olarak göndermeniz yeterli. Bir örnekle sizi başbaşa bırakayım:

Bu fotoğrafı yaklaşık bir buçuk sene önce çekmiştim, ben de uyandırdıklarını yazıya dökme fırsatını ise ancak şimdi yakaladım. Bu yazıyı subjektif bakış açısından yapılmış bir özeleştiri olarak görebilirsiniz. Internet dünyasına gireli, ya da internetin dünyama gireli (!) çok zaman geçti. Bunun iyi ve kötü sonuçları var tabii. Ben kötü sonuçların daha az olduğunu düşünüyorum ama yine de kendimizi kaptırmamamız lazım.

Interneti bir bağımlılık olarak görüyorum, sadece kullanıcıların bu bağımlılığa kapılma sınırları farklılık gösteriyor. Kimileri benim gibi tam içine düşüyor kimileri ise internete sadece email ve gazete okumak için girebiliyor. Ama her halukarda zamanımızın büyük kısmını ona adıyoruz, malesef… Aslında bir araç olarak ele alındığında faydalı gibi görülse de bence yan etkileri de bir o kadar fazla. Bedensel rahatsızlıklar, sindirim problemleri, göz problemleri, sosyal aktivitede düşüş, unutkanlık ve/veya dalgınlık. Kendime baktım ve ben bunun neresindeyim dedim. Sonra gördüğümden korktum, bir karar verdim ve ona dedimki “Artık eskisi kadar ilgilenmiycem seninle” ama bana verdiği cevap “sen öyle san, aşıksın olm sen” şeklindeydi. Ne bu şimdi biz internete aşık mıyız yani..

www club‘a hoşgeldiniz. Giriş var çıkış yok.

Son zamanların gözde dijital manipülasyonu hdr. Yani tam açılımıyla High Dinamic Range. Elimizin altındaki en büyük bilgi kaynağımız internete şöyle bir baktığımızda bu konuda yeterince kaynak bulabiliyoruz. Yine de bu işi hiç bilmeyenlere ve balıklama dalmak isteyenlere açıklama gereği duydum..

Öncelikle bilmemiz gereken birkaç şey; HDR her kadraja uygulanmaz. Peki, hangi durumda kullanılmalı? Işığın homojen dağılmadığı, karanlık ve aydınlık bölgelerin yoğun olduğu kadrajlarda, ters ışığa yakın kadrajlarda ve genellikle iç mekan çekimlerinde kullanılabilir. Hareketli nesne veya modellerin bulunduğu kadrajlara uygulanmaz. Çünkü bir hdr fotoğraf üretebilmek için üç veya daha fazla sayıda, farklı değerlerde pozlanış aynı kadrajlara ihtiyacımız vardır. Hareketli nesne veya model bu fotoğraflarda farklı konumlarda bulunacağından fotoğrafın kalitesini etkileyecektir. Yine aynı nedenle tripod kullanmak aynı kadrajı tekrar tekrar farklı poz değerlerinde çekebilmek için oldukça büyük fayda sağlayacaktır.

Eğer compact bir makina kullanıyorsanız makinanızın manuel ayarlamalara izin verip vermediği veya pozlama telafisi özelliğinin bulunup bulunmadığını kontrol ederek başlayalım. Bunlardan birinin olması işimizi görecektir. Makinanızı tripodunuza yerleştirip kadrajınızı ayarladıktan sonra otomatik ayarlarda ilk fotoğrafımızı çekiyoruz. Sonra LCD ekrandan fotoğrafa bakıyoruz, EXIF değerlerinin gösterildiği bilgi ekranından okuduğumuz değerlerin t:1/500 ve f:5.6 olduğunu farzedelim. Fotoğraf makinesini manuel ayarlarda t:1/250 ve f:5.6 şeklinde ayarlayarak aynı kadrajı çekiyoruz. Sonra da t:1/1000 ve f:5.6 olarak aynı kadrajı çekiyoruz. Eğer DSLR makineniz varsa braket seçeneğini kullanarak pozlama telafisi ile de bunu gerçekleştirebiliriz. Braket çekim modunda değişkenlerden birisi pozlama telafisinin değeri olarak ayarlanmak durumunda. Bu değer makinaya bağımlı bir değişkenlik göstersede -3 ve +3 arasında değişebilir. Biz -2 ve +2 olarak ayarladığımızı düşünelim. Braket modunda ard arda çekilen üç fotoğraftan birisi normal çekim, diğeri -2 pozlanmış ve bir diğeri de +2 pozlanmış olarak çekilecektir. (Bazı DSLR lerde bunun sırasını yine menunuzden ayarlayabiliyorsunuz.) Yukarıdaki t ve f değerleri ve pozlama telafisi için kullanılan -2 ve +2 değerleri çekim yaptığınız kadraj ve ışık koşullarına bağlı olarak değiştirebilirsiniz.

Yukarıda üç farklı pozlama ile çakilen ve hdr tekniği ile birleştirilen fotoğrafları görüyorsunuz. Şimdi elimizde üç tane farklı pozlama değerlerine sahip fotoğraf var. Aslında +2, +1, 0, -1, -2 şeklinde pozlama telafisi uygulanmış 5 adet yada daha fazla fotoğrafta kullanabilirdik. (Daha fazla fotoğraf profesyonel çalışmalar için tercih edilmelidir.) Bu fotoğrafları işleyebilmenin en kolay yolu olarak Photomatix porgramını öneriyorum. Aynı işlemi yani HDR oluşturma işlemini Adobe Photoshop CS2 veya Adobe Photoshop CS3 kullanarak ta gerçekleştirebilirsiniz. Bunun için File > Automate > Merge to HDR şeklinde bir yol izlemelisiniz. Photomatix programına baktığımızda ise HDR > Generate yolunu izleyerek fotoğraflarımızı seçiyoruz ve E.V. fotoğraflar arasındaki pozlama farkını seçen ekranı onaylayarak veya değiştirerek devam ediyoruz. Çıkan ekranda “Align source images before generating HDR” seçeneğini işaretleyerek devam ediyoruz. Bu seçenek kadrajdaki ufak kaymaları telafi edecektir. Çıkan fotoğrafı beğenmeyeceksiniz :) Çünkü bu fotoğraf henüz tamamlanmamış HDR fotoğrafımız. Yine HDR > Tone Mapping seçeneği ile fotoğraftaki tonlamaların değerlerini ve ışık şiddetlerini ayarlayarak fotoğrafımızı oluşturuyoruz. Burada dikkat etmeniz gereken gerçekliğe en yakın olanı hedeflemek ve obje veya modellerin etrafında belirgin bir hale oluşmayacak şekilde çalışmanızı devam ettirmektir.

Birkaç örnek hdr fotoğraf çalışmamı Fotoğraf > HDR Galerisi ‘nde bulabilirsiniz.

Bilinen kanının aksine dijital fotoğraf çözünülürlüğü fotoğrafın kalitesini belirlemez. Standart bir ev kullanıcısı için, kullanmakta olduğu compact makinanın 4 veya 5 megapixel olması yeterlidir, zaten galiba daha azını da artık üretmiyorlar :D Bu çözünürlükler 10×15 veya 13×18 baskılardan tatmin edici sonuç almamıza yeter ve artar. Kısaca megapixel değeri fotoğraf makinesi alacak olan kişinin son bakacağı kriterlerden birisi sayılabilir. Fotoğraf uğraşı olan kişiler ise 20×30 baskı alabilmek amacıyla 6, 7, 8 megapixellik makinalara yönelebilirler.. Kullandığımız PC nin ekranı ise 1024×768 veya 1280×1024 değerindedir bu ise 1 megapixel civarında bir değer yapar. Tüm bu ön bilgileri verdikten sonra haberimize geçelim;

Dijital fotoğrafta boyut ne kadar büyükse, o kadar büyük baskı alabiliriz ve o kadar detaya inebiliriz. Bu detaya inebilme gücünden faydalanan sektörlerin başında tıp yeralmaktadır. Tıp bilimi için bu konuda araştırma yapan aperio ‘un yeni geliştirdiği BigTIFF formatıyla, tiffler için olan 4GB limitimi ortadan kaldırmış. Buradaki örnekte göreceğiniz gibi bu fotoğrafın yaklaşık boyutu 2876 GB.. Çözünülürlüğü ise (1095630 x 939495 pixel) Kısaca terapiksellik bir fotoğraf diyebiliriz. Dijital fotoğraf için büyük bir başarı..

Fotoğraf sanatı ve fotoğraf teknolojisi özellikle dijital ortama taşındıktan sonra çok daha fazla ilgimi çekmeye başladı. Şu sıralar boş vakitlerimin çoğunu fotoğraf gezilerine, sergilerine vs. ayırıyorum. Bazen işe yarar dediğim kareler de yakaladığım oluyor. Önceleri FotoKritik ‘te paylaşıyordum fotoğraflarımı, hatta bir ara bunun hakkında da yazmıştım. Şimdi ise FotoFanClub ‘a da gönderiyorum.. FotoKritiğin bence en önemli eksiklerinden biri paylaşım mı kritik mi? Sorusunun tam olarak cevaplanamamasıydı. Forumda okuduğum kadarıyla bu sorun bir nebze çözülmüş görünüyor. Artık paylaşım için yeni bir site var Negatif.com. Buraya (Flickr benzeri) hiçbir estetik veya sanatsal kaygı duymadan istediğiniz fotoğrafı gönderebiliyor ve paylaşabiliyorsunuz. Sanırım limit felan da yok.. Eeee Fotokritiği anı fotoğraflarını paylaşmak amacıyla kullananları buraya alalım, lütfen..

Kendi deyimiyle;
negatif.com nedir?
Fotoğraflarınızı kaydedebileceğiniz, albümünüzü saklayabileceğiniz ve paylaşabileceğiniz sosyal bir sitedir negatif.
Nisan 2007′de yayına giren bu ilk versiyona “ısınma” versiyonu diyebiliriz. Sizlerin eğilimlerine ve arzularına göre negatif’in gidişatı belli olacak…
negatif.com ne değildir?
Internetten ya da muhtelif kaynaklardan bulduğunuz size ait olmayan resimleri depolayacağınız bir alan değildir.

Film seyretmeyi çok severim. Hatta izlediğim filmleri ve hakkındaki yorumları paylaşmak için ayrı bir blog bile kurdum. Şimdi de benim gibi evde sinema keyfinden hoşlananlar için deneyimlerimi paylaşayım ve birkaç püf noktasını aktarayım istedim. Evde sinema keyfinin kalitesini birkaç faktör belirliyor. Bunlardan en önemlileri görüntü ve ses. Bunların yanında ikincil öneme sahip faktörler de mevcut tabiki. Geçen gün ses sistemimi yeniledim. Artık müzik ve sinema seslerini yeni aldığım Hi-Fi sistemle dinliyorum. Sitemim şöyle; Onkyo TX-SR604 ve Jamo 604 5li speaker seti ve S40 aktif subwoofer. Bu sistem Hi-Fi için giriş seviyesi sayılabilir. Bu dünyanın içerisine girmeye niyetliyseniz cebinizin çok sağlam olması gerekecek, ben sadece şöyle kapıdan bir bakıp geçeceğim :)

DVD den film izleyenler için herhangi bir özel ayarlama yapmaya gerek yok, 5.1 ses sitemini düzgün konumlandırmaları dışında. Yeni A/V Receiverlarda sizin konumunuza göre speakerları konfigüre eden bir sistem var, bu sadece bir mikrofondan oluşuyor. Bu mikrofonu receivera takıp, bulunduğunuz konuma getiriyorsunuz, gerisini receiver otomatik olarak gerçekleştiriyor. Benim gibi PC den LCD TV ye, Plazma TV ye ya da Projektöre bağlantı sağlayanlar için PC den gelen sesi 5.1 olarak aktarmak biraz daha zahmetli. (Peki neden PC den izliyorsun diye sorulabilir, hemen söyleyeyim, genellikle izlediğim filmler veya dizilerin DVDsi henüz çıkmamış oluyor ya da Türkiye de bulunmuyor, bunları HDTV den ripleyenler yani belli bir codec kullanarak sayısallaştıranlar sayesinde – genellikle divx, xvid olarak – ADSL kullanrak indirip izliyorum..) Ses kartından receivera bağlantıyı iki şekilde yapmak mümkün, analog ya da dijital. Analog bağlantıda sorun yok, ses kartından çıkan stereo kablolar RCA olarak ikiye ayrılıyor ve receiverın arkasındaki analog girişlere takılıyor. Receiverın arkasında birçok cihaz için yeterince giriş var. Dijital bağlantı için eğer ses kartının arkasında coaxial yada optik bağlantı varsa tek bir optik ya da coaxial kabloyla bağlantı sağlanabilir. Eğer eğer bendeki gibi spdif çıkışı varsa, bunun için özel bir kablo veya çevirici yada Digital I/O Module kullanmak gerekiyor. Bu modulu kullanarak bağlantı coaxial veya optik olarak sağlanabilir. Seyrettiğiniz filmler AC3 kodlanmış 5 yada 6 kanallı bir sese sahip ise ve bu sesleri gerçek anlamda almak istiyorsanız PC de Ac3Filter kurulu olmalıdır. Genellikle Codec paketlerle birlikte geldiğinden kurulu olduğunu varsayıyorum. Ac3Filter ayarlarından Output olarak 5/1 seçili olmalıdır, Dolby prologic veya Dolby Prologic II seçili olmamalıdır. Bunları sadece 5.1 olarak kodlanmamış, stereo sesleri 5.1 olarak simule etmek için kullanıyoruz. Eğer zaten harici bir receiverınız varsa PC den simule etmek yerine receiverdan simule etmenin çok daha başarılı olduğunu söyleyebilirim, bu yüzden böyle bir sistemde Ac3Filter Output ayarlarımızı hiç değiştirmeden 5/1 olarak saklıyoruz. Şimdilik bu kadar, daha sonra devam ederiz..

Son zamanlarda, yani son birkaç senedir, hiç olmadığı kadar dizi film izleniyor. Özellikle Türkçe ve Türk yapımı dizilerden bahsetmiyorum bile, onlar zaten malum. Televizyonu açtığımızda ya bir yerli diziyle karşılaşıyoruz ya da aradaki reklamlarla, biri bitiyor diğeri başlıyor. Ben mi? Ben de dizi film izliyorum ama yerli yapımları değil. Son zamanlarda izlediğim ve takip ettiğim dizileri sıralarsam; Stargate SG1, Stargate Atlantis, Lost, Prison Break, 4400, Heroes, Supernatural ve Rome. Bunlardan bazıları birçok sinema filminden daha kaliteli yapımlar, bazılarının da senaryoları izlemeye ve takip etmeye gerçekten değer. Daha yazmadığım birkaç tane daha var ama onları ya beğenmemişimdir ya da takip etmeyi bırakmışımdır.

Evet malesef bu hastalık bende de var. Altın Küre ödüllü Lost zaten bir fenomen haline gelmiş durumda, bunun hakkında konuşmaktansa birkaç link vermek yeterli olur sanırım; yuzsekiz.com, ekşi de ise şu anda 117 sayfayı bulmuş durumda: Ekşi de Lost, bazılarını ise Azpişmiş ‘te inceledik; Prison Break, Rome,Supernatural, Heroes, Stargate SG1 ve Atlantis.

Her ne kadar bildirgeç ‘i son zamanlarda eleştirsem de, bugün yine bildirgec.org de okuduğum bir yazı oldukça hoşuma gitti. Bu bir girişim, şöyleki; herkesin severek kullandığı google da Türkiye ‘ye özel logolar görmek istenmesi. Önemli günlerimizi, değerli tarih ve kişilerimizi neden google logolarında görmüyoruz.. Fikir sahipleri kişiler ahanda bunlardır ve fikirlerinin ayrıntısı da buradadır.. Nasıl destek vereceğiniz ise burada yazılıdır.. Tüm Türk bloggerları bu girişime destek vermeye çağırıyoruz.. 24 saat içerisinde 10.000 in üzerinde ziyarete ulaşması bu projenin başarıya ulaşacağı sinyallerini veriyor. En sevdiğim logoyu da ekleyelim, bakarsın biz de bir iki şey çiziktiririz..

Fotoğraf, dijital makinelerin herkesin ulaşabileceği bir konuma geldiği son birkaç senedir çok konuşulur, paylaşılır ve tartışılır oldu. Amatör fotoğrafçılar da – ki burada fotoğraf sanatıyla ilgilenen, bunun için zaman ve para harcayan insanlardan bahsediyorum – kendilerini geliştirmek için kaynak arayışına giriştiler. Kimileri kurslara yazıldı, derneklere üye oldu, kimileri kitap okuyarak birşeyler öğrenmeye çalıştı, kimileri internetten araştırarak edindiği bilgilerle kendini geliştirmeye çabaladı, kimilerinin de şansı vardı, bir tanıdığı fotoğraçı vardı ve ondan öğrendi. Şimdi biz amatör fotoğrafçılar için hem kendimizi geliştirebileceğimiz hem de nefis baskısıyla amatör ve profesyonel fotoğrafçıların fotoğraflarını seyredebileceğimiz bir dergi var f: Fotoğraf Dergisi.

f: dergisinin sahibi Süha Derbent ve editörü ise Marmara Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Fotoğraf Bölümü Öğretim Görevlisi Emre İkizler. Detaylı künye için buraya bakabilirsiniz. Bu ilk sayısını inceleme fırsatı buldum. Gerçi ulaşmak pek kolay olmadı. Dergi bayilerinde bulunması pek kolay değil ama kitapçılarda bulabileceğinizi düşünüyorum en iyisi abone olmak, böyle bir dergiye abone olmanın çok şey kazandıracağı kesin. İçinde yazanları biliyorum deseniz bile büyük boyutu ve baskı kaltesiyle o güzel fotoğrafları izlemek ayrı bir keyif. İçersinde ayrıca yeni teknolojilerden ve dijital fotoğrafın vazgeçilmesi Photoshop tan makaleler de bulmak mümkün. Amatör fotoğrafçılara ve yeni isimlere de yer vermesi okuyucu kitlesinin genişlemesi açısından oldukça yararlı olmuş. Dergideki reklamlar özenle yerleştirilmiş ve hiçbirinin rahatsız edici bir görüntüsü yok. Bunun için ayrıca tasarımcı ve sanat yönetmenini tebrik etmek istiyorum. Kısacası verdiğiniz paraya değecek harika bir dergi ortaya çıkmış. Fotoğraf severlerin mutlaka incelemesi ve takip etmesi gereken yeni bir ses, yeni bir nefes. Sevgili Süha Derbent’i bu güzel girişiminden ve başarısından ötürü kutluyorum.

Burada okuduğum kadarıyla f: dergisini diğer dergilerden ayıran başka bir özellik te “Kişiselleştirilmiş Baskı Olanakları”. Bu konuda Süha Bey’in açıklaması şöyle:

“Bugün Türkiye’de kişiselleştirilmiş baskı denildiğinde, isme hitaben basılı dergi göndermek geliyor akla. Oysa biz, teknolojik olarak bu konuda insan beyninin hayal edebileceği har türlü kişiselleştirmeyi yapabilecek olanaklara sahibiz. İsme hitaben dergi gönderimi yapmanın yanı sıra; dergide kişiye özel metin hazırlamak, kişinin kendi çektiği ya da kendi portresi olan fotoğrafı dergiye basmak, kişinin bir hobisini, özel hayatında zaman ayırdığı, önemsediği bir şeyi özelleştirerek derginin bir bölümünde yayınlayarak ona göndermek şansına sahibiz. Özellikle müşterilerine ya da hedef kitlesine CRM ile ulaşmak isteyen firmalar, müşterilerine verdikleri değeri, oluşturdukları müşteri bilgileri aracılığıyla bir hizmet olarak yine onlara sunmak için kullanabilirler. Bunun için ideal çözümlerimiz var. Örneğin, dergide kişiselleştirilmiş baskı aracılığı ile standart bir hizmet sunmak yerine firmanın sektörünü ve hedef kitlesini göz önüne alan projeler üretebiliyoruz ve ürettiklerimiz sadece o firmaya özel oluyor. Kaliteli bir dergiyi o kişiye özelleştirerek armağan etme şansı sunuyoruz firmalara. Kaliteli bir ürün üretmenin yanı sıra o kişiye özel içerikle sunuyoruz. Söz gelimi bir firmanın müşterisine rutin olarak gönderdiği bir bilgi vardır diyelim. Bunu derginin bir sayfasına basılı olarak gönderebiliriz mesela. Ve bu durumda dergiyi alan kişi editörün kendine hitaben yazdığı yazıdan yola çıkarak kendisi için ayrılan özel sayfası ile karşılaşabilir.”

Derginin web adresi www.fdergisi.com şeklinde, burada dergi hakkında henüz detaylı bilgi olmasa da (bunu dergiyi alarak edinmeniz gerekir :P) genel bilgi edinebilirsiniz. Web sitesini – henüz yeni ve gelişme aşamasında olmasına rağmen – tasarım olarak beğendiğimi söyleyebilirim. Bir not daha eklemek gerekirse fotoğraf paylaşım sitesi FFC (FotoFanClub) üyeleri f: dergisine indirimli olarak abone olabiliyorlar..